minister (ver)bijsterveldt?

De opmerking van Minister Bijsterveldt over de betrokkenheid van ouders bij de school van hun kinderen roept heel veel reacties op in de media. Deze betrokkenheid dient eventueel geregeld te worden via contracten, als ouders niet meewerken. Van "ik wil mijn ouders niet op school" (VWO-leerling, NRC 3 december) tot 'minister Bijsterveldt geeft het slechte voorbeeld' (Felix Rottenberg, Parool 3 december). Ouders waren 'ver'bijsterdveldt over de oproep, en Bijster ve(e)l(dt) heeft zij er niet van begrepen...volgens velen. Ouders voelen zich in de kou gezet (vooral die 2-verdieners die al zoveel op school doen, 'altijd dezelfde ouders die actief zijn', zeggen zij), anderen benadrukken dat bezuinigingen in het onderwijs door de minister ingezet, logisch tot gevolg hebben, dat de minister (en de scholen) een oproep doet op de ouders.
Voor zover mijn informatie gaat, deed de minister de oproep nadat zij met een aantal scholen heeft gesproken. In die gesprekken kwam naar voren dat ouders zich gedragen als consumenten: ik betaal, dus ik bepaal en verder niet zeuren en geen claims leggen op ons als ouders. En we kennen allemaal die berichten dat er ouders zijn, die verhaal komen halen of druk komen uitoefenen op leerkrachten, als de rapport-besprekingen aan de orde zijn. Of als hun kind in hun beleving niet correct behandeld is op school.
Ook vindt de minister dat de ouders en de school verantwoordelijk zijn voor de overdracht van waarden en normen. De PVV haakt daarop in en vindt dat er weer meer respect moet worden getoond voor autoriteiten door 'Meneer/Mevrouw' en 'U' tegen een leerkracht te zeggen. Weten zij niet dat er uit tientallen onderzoeken is gebleken dat respect niet in de titelatuur zit, maar in de houding. Een kortzichtig standpunt.
Er is een gezegde: it takes a village to raise a child. Zowel ouders, als school als maatschappij nemen deel aan de opvoeding. Laten we gezamenlijk zorgdragen voor een goede opvoeding en opleiding van onze toekomstige generatie en het goede voorbeeld geven door samen te werken n het belang van het kind.
In Amsterdam heeft een avond debatteren over de betrokkenheid van ouders bij hun school o.l.v. wethouder Asscher geleid tot know-how voor de wethouder waar ouders tegen aan lopen in het onderwijs (lange wachtlijsten, lotingen voor scholen, te weinig specifiek onderwijs voor handen). Maar het verslag van dat debat in het Parool van 30 november sluit af met een prachtige conclusie , die ik zelf als ouder op de lagere en middelbare scholen van mijn kinderen heb ervaren: ‘De directeur die betrokken ouders wil, begint de dag bij de voordeur’. De directeuren van de scholen die onze kinderen bezochten, begroeten elke ochtend alle leerlingen (en/of ouders) door een hand te geven bij de deur. Het mes snijdt met zoiets eenvoudigs aan 2 kanten voor ouder en kind: ik ben in beeld bij de school, ze zijn blij met mijn komst, ik mag er zijn/ik ben belangrijk. En dat bewerkstelligt meer betrokkenheid, dan een brief van de minister en contracten met de ouders!