In alle media wordt gemeld dat de vraag naar de kinderopvang terugloopt. Op het platteland en in de kleinere steden is al sprake van sluitingen van groepen of hele kinderdagverblijven! In de grote steden droogt de wachtlijst razendsnel op. En dan is er sprake van echte marktwerking, iets wat de overheid graag wilde en waar de branche op ingespeeld heeft.
Hoewel is zelf geen voorstander ben van marktwerking in de kinderopvang (het gaat tenslotte om kinderen en niet om producten) zie ik toch voordelen van deze situatie.
Om als organisatie overeind te blijven in deze recessie, zal je je moeten profileren om je klanten, de ouders en kinderen, binnen te krijgen en te houden. En dan is het onderzoek van o.a. Boink op welke items de ouders een kinderdagverblijf uitkiezen een goed hulpmiddel.
Ouders kiezen in 1e instantie het kinderdagverblijf uit waar een lieve, aardige, hartelijke warme groepsleidster werkt. Als 2e punt scoren die dagverblijven waar de uitstraling van het kinderdagverblijf en de groepsruimte hoog is: een leuke vrolijke, opgeruimde, van goed speelgoed voorziende speel-plaats. Daarnaast letten zij op hoe hygiënisch er om wordt gegaan met verschonen en voeding klaarmaken. De buitenruimte speelt ook een rol en hoe de slaapkamers zijn ingericht. Deze punten zijn vooral voor ouders met kleine kinderen (0-2 jaar) de keuzecriteria. Pas als de ouders zelf aan het opvoeden gaan (na het 2e jaar ongeveer), dan komt de opvoedingsstijl van het dagverblijf als belangrijk criterium naar voren.
Kortom zoekt u klanten, zorg dan dat u scoort op bovenstaande criteria.
De lieve en hartelijke groepsleidster die zult u zelf moeten zoeken...maar met de inrichting van de ruimte kan ik u vele tips en adviezen geven. Want inrichting van de ruimtes heeft alles te maken met uw pedagogisch beleid.
Om een voorbeeld te geven: als uw pedagogisch beleid zegt dat u de zelfstandigheid van de kinderen bevordert, dan zult u hun speelgoed op kind-hoogte moeten neerzetten en het opruimen visueel makkelijk moeten maken.
U kunt natuurlijk ook met een stomerij-service en kinderkapper ouders lokken, maar of dat veel met uw corps-bussiness te maken heeft, betwijfel ik...
donderdag 22 december 2011
maandag 5 december 2011
minister (ver)bijsterveldt?
De opmerking van Minister Bijsterveldt over de betrokkenheid van ouders bij de school van hun kinderen roept heel veel reacties op in de media. Deze betrokkenheid dient eventueel geregeld te worden via contracten, als ouders niet meewerken. Van "ik wil mijn ouders niet op school" (VWO-leerling, NRC 3 december) tot 'minister Bijsterveldt geeft het slechte voorbeeld' (Felix Rottenberg, Parool 3 december). Ouders waren 'ver'bijsterdveldt over de oproep, en Bijster ve(e)l(dt) heeft zij er niet van begrepen...volgens velen. Ouders voelen zich in de kou gezet (vooral die 2-verdieners die al zoveel op school doen, 'altijd dezelfde ouders die actief zijn', zeggen zij), anderen benadrukken dat bezuinigingen in het onderwijs door de minister ingezet, logisch tot gevolg hebben, dat de minister (en de scholen) een oproep doet op de ouders.
Voor zover mijn informatie gaat, deed de minister de oproep nadat zij met een aantal scholen heeft gesproken. In die gesprekken kwam naar voren dat ouders zich gedragen als consumenten: ik betaal, dus ik bepaal en verder niet zeuren en geen claims leggen op ons als ouders. En we kennen allemaal die berichten dat er ouders zijn, die verhaal komen halen of druk komen uitoefenen op leerkrachten, als de rapport-besprekingen aan de orde zijn. Of als hun kind in hun beleving niet correct behandeld is op school.
Ook vindt de minister dat de ouders en de school verantwoordelijk zijn voor de overdracht van waarden en normen. De PVV haakt daarop in en vindt dat er weer meer respect moet worden getoond voor autoriteiten door 'Meneer/Mevrouw' en 'U' tegen een leerkracht te zeggen. Weten zij niet dat er uit tientallen onderzoeken is gebleken dat respect niet in de titelatuur zit, maar in de houding. Een kortzichtig standpunt.
Er is een gezegde: it takes a village to raise a child. Zowel ouders, als school als maatschappij nemen deel aan de opvoeding. Laten we gezamenlijk zorgdragen voor een goede opvoeding en opleiding van onze toekomstige generatie en het goede voorbeeld geven door samen te werken n het belang van het kind.
In Amsterdam heeft een avond debatteren over de betrokkenheid van ouders bij hun school o.l.v. wethouder Asscher geleid tot know-how voor de wethouder waar ouders tegen aan lopen in het onderwijs (lange wachtlijsten, lotingen voor scholen, te weinig specifiek onderwijs voor handen). Maar het verslag van dat debat in het Parool van 30 november sluit af met een prachtige conclusie , die ik zelf als ouder op de lagere en middelbare scholen van mijn kinderen heb ervaren: ‘De directeur die betrokken ouders wil, begint de dag bij de voordeur’. De directeuren van de scholen die onze kinderen bezochten, begroeten elke ochtend alle leerlingen (en/of ouders) door een hand te geven bij de deur. Het mes snijdt met zoiets eenvoudigs aan 2 kanten voor ouder en kind: ik ben in beeld bij de school, ze zijn blij met mijn komst, ik mag er zijn/ik ben belangrijk. En dat bewerkstelligt meer betrokkenheid, dan een brief van de minister en contracten met de ouders!
Voor zover mijn informatie gaat, deed de minister de oproep nadat zij met een aantal scholen heeft gesproken. In die gesprekken kwam naar voren dat ouders zich gedragen als consumenten: ik betaal, dus ik bepaal en verder niet zeuren en geen claims leggen op ons als ouders. En we kennen allemaal die berichten dat er ouders zijn, die verhaal komen halen of druk komen uitoefenen op leerkrachten, als de rapport-besprekingen aan de orde zijn. Of als hun kind in hun beleving niet correct behandeld is op school.
Ook vindt de minister dat de ouders en de school verantwoordelijk zijn voor de overdracht van waarden en normen. De PVV haakt daarop in en vindt dat er weer meer respect moet worden getoond voor autoriteiten door 'Meneer/Mevrouw' en 'U' tegen een leerkracht te zeggen. Weten zij niet dat er uit tientallen onderzoeken is gebleken dat respect niet in de titelatuur zit, maar in de houding. Een kortzichtig standpunt.
Er is een gezegde: it takes a village to raise a child. Zowel ouders, als school als maatschappij nemen deel aan de opvoeding. Laten we gezamenlijk zorgdragen voor een goede opvoeding en opleiding van onze toekomstige generatie en het goede voorbeeld geven door samen te werken n het belang van het kind.
In Amsterdam heeft een avond debatteren over de betrokkenheid van ouders bij hun school o.l.v. wethouder Asscher geleid tot know-how voor de wethouder waar ouders tegen aan lopen in het onderwijs (lange wachtlijsten, lotingen voor scholen, te weinig specifiek onderwijs voor handen). Maar het verslag van dat debat in het Parool van 30 november sluit af met een prachtige conclusie , die ik zelf als ouder op de lagere en middelbare scholen van mijn kinderen heb ervaren: ‘De directeur die betrokken ouders wil, begint de dag bij de voordeur’. De directeuren van de scholen die onze kinderen bezochten, begroeten elke ochtend alle leerlingen (en/of ouders) door een hand te geven bij de deur. Het mes snijdt met zoiets eenvoudigs aan 2 kanten voor ouder en kind: ik ben in beeld bij de school, ze zijn blij met mijn komst, ik mag er zijn/ik ben belangrijk. En dat bewerkstelligt meer betrokkenheid, dan een brief van de minister en contracten met de ouders!
Abonneren op:
Posts (Atom)