berlijn: een kindvriendelijke stad!

Berlijnse jeugd mag wettelijk krijsen
NRC 17/2/2010
Mijn oog viel op een artikeltje, klein, onderaan de pagina in het NRC van gisterenavond: ‘Berlijnse jeugd mag wettelijk krijsen’.
Zo’n kop nodigt uit tot verder lezen, zeker vanuit mijn vakgebied. Een aantal maanden geleden heb ik op de website van de NRC in een ingezonden brief mijn mening gegeven over de overlast van creches in Amsterdam en de reacties van de buurtbewoners hierop. Kort gezegd kwam mijn redenatie erop neer, dat men met elkaar moest leren samenleven. Overleg over overlast voor de buren moest mogelijk zijn, een kinderdagverblijf met buitenspelende kinderen ook.
Berlijn is nog een stapje verder gegaan. Zij hebben de wet- en regelgeving zo aangescherpt, dat klagers in ieder geval worden ontmoedigd om hun gram te halen bij de gemeente.
De motivatie van de stad Berlijn, nl dat het kindergeluid vanzelfsprekend als uitdrukkingsmiddel past bij de kinderlijke ontwikkeling. Ik kom regelmatig op kinderdagverblijven in Amsterdam en informeer dan steeds naar de buitenspeelmogelijkheden en de reacties van de buurt op het buitenspelen van de kinderen. Veel kinderdagverblijven passen hun buitenspelen aan aan de buurtwensen: alleen bepaalde tijden buitenspelen; soms zelfs niet in de tuin/speelplaats spelen, maar gaan wandelen in het park; kinderen niet met elkaar alleen(zonder begeleiding) buiten laten spelen.
Met de stad Berlijn ben ik het eens dat lawaai maken eigenlijk hoort bij de ontwikkeling van kinderen. In hun enthousiasme gebruiken ze hun stem op verschillende manieren en toonhoogten, frequenties en volume. Dat hoort erbij. Dat neemt niet weg dat andere mensen zichtbaar niet tegen kindergeluiden kunnen. Sommige buurtbewoners hadden het overigens niet over het lawaai van de kinderen maar over het roepen/schreeuwen van de groepsleiding op de buitenspeelplaats. Tip voor de groepsleiding: zorg dat het kind dat je roept, een afstand heeft tot jou zoveel als zijn leeftijd: een kind van 4 kan je bereiken binnen een afstand tussen jou en het kind van 4 meter! Verder weg heeft geen zin, want het kind hoort je niet en reageert dus niet. Dat hoeft dus niet heel hard te zijn.
Samenleven is samen-werken aan een prettige omgeving voor iedereen!

reactie op 'crèches bieden teweinig opvoeding' metro 26 jan 2010

in de Metro van gisteren stond groot en op de eerste pagina dat er in de crèches te weinig wordt opgevoed.
Er vallen mij een paar dingen op:
het woord 'crèches' wordt steeds meer gebruikt waarschijnlijk omdat het korter is dan het woord kinderdagverblijf of kinderopvang. Zelf vind ik het een hard-klinkend woord en daarom niet prettig om te gebruiken.
Maar het gaat mij natuurlijk over de inhoud van de krantenkop: er wordt teweinig opgevoed. Tavecchio, een ras-pleitbezorger van de kinderopvang (want hoogleraar op de leerstoel: kinderopvang) heeft maar één doel: de kwaliteit van de kinderopvang verbeteren. En dat is heel erg hard nodig. Natuurlijk zijn er uitzonderingen op de regel: er zijn een heleboel kinderdagverblijven die pedagogisch goed functioneren.
Ik zelf heb door mijn werk als trainer-pedagoog zicht op de kleine kinderdagverblijven in de hoofdstad, de éénpitters, en mijn bevindingen zijn bedroevend. De momentopnames dat ik er was, gaven een beeld van veelal een chaotische vorm van opvang. Uitzonderingen daargelaten, natuurlijk.
Ik wil graag één beeld schetsen:
ik klop op het raam (de bel ontbreekt) om een folder af te geven en gluur door het (winkel)raam (om te kijken of men het klopje opmerkt) en zie in de donkerte achterin de ruimte een leidster aan tafel zitten met 10 kinderen om haar heen. Ze deelt de bekers met drinken aan de kinderen, maar houdt ondertussen een mobiel aan haar oor. Als ze mij opmerkt staat ze op en loopt naar de deur met de mobiel aan haar oor. Ze doet de deur open en ik zie de tranen over haar wangen lopen, terwijl ze vraagt wat ik kom doen. Men kan zelf invullen wat hier aan de hand is....
Men kan zeggen dat er hier wordt opgevoed: ook volwassenen hebben wel eens verdriet....maar of deze situatie goed is voor de kinderen....ik weet zeker van niet.
Zo kom ik wel vaker in kleine kinderdagverblijven in amsterdam, waarbij de haren je te berge rijzen....Toen ik bij de GGD Amsterdam informeerde naar controlles, kreeg ik een onbevredigend antwoord. En dat sluit weer aan bij het artikel in de metro: de controlles van de GGD moeten anders.
Door de marktwerking die de overheid heeft bewerkstelligd, is misschien het tekort aan kinderopvangplaatsen verminderd, maar de kwaliteit is bedroevend slecht geworden: de overheid trekt zijn handen af van kinderen van 0 tot 4 jaar! Schandalig, de meest belangrijke leeftijd in een mensenleven wordt overgelaten aan de marktwerking, ook wat de controlle betreft. En na het 4e jaar komt opeens de overheid met een inspecteur het onderwijs binnen stappen, om de kwaliteit te controleren. Onbegrijpelijk!